กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เงาอักษร
ตอนที่ 186 เริ่มการบันทึกเทปวิ่งสู้ฟัดตอนที่สอง (สี่)
พี่เฉินหัวเราะคิกคัก “บ่นไปก็ไม่มีประโยชน์ เส้นทางแผ่นกดจุดนี้ยาวรวมหกสิบเมตร ผลัดชายหญิง วิ่งคนละสามสิบเมตร แต่ว่า... ไม่ใช่แค่วิ่งให้จบก็พอนะ ขณะที่ทีมหนึ่งวิ่ง คนของอีกสี่ทีมจะยืนก่อกวนอยู่นอกลู่วิ่งสามเมตร ใช้ลูกบอลฟองน้ำนั่นแหละ ถ้าถูกปาตกลงไปในน้ำ ต้องปีนขึ้นมาเอง แล้ววิ่งต่อ จนกระทั่งวิ่งถึงเส้นชัย ใครใช้เวลาน้อยที่สุดชนะ เกมรอบนี้เรียงตามลำดับผลงาน ผู้ชนะจะได้เลือกคู่ต่อสู้ในเกมก่อน”
ทุกคนหันไปมอง ก็เห็นกองลูกบอลฟองน้ำกองโตอยู่นอกสระน้ำสามเมตร ปริมาณนั้น ช่างซาบซึ้งใจยิ่งกว่าลู่วิ่งแผ่นกดจุดนี้เสียอีก นี่กะจะแกล้งแขกรับเชิญให้ตายกันไปข้างจริง ๆ
สวี่ฉางอันหัวเราะคิกคักอยู่หลังช็อตภาพ “เจ้าเด็กฮั่วหรานนั่นเคยบอกกับฉัน ว่าผู้ชมชอบดูรายการเราแกล้งคน แกล้งหนักเท่าไหร่ พวกเขายิ่งชอบดู ครั้งนี้โหดสะใจแน่นอน”
ผู้ช่วยผู้กำกับข้าง ๆ ก็ยิ้มเจ้าเล่ห์เต็มหน้า “ถ้าเจ้าเด็กฮั่วหรานรู้ว่านายเข้าใจความหมายแบบนี้ เขาคงด่านายยับแน่”