กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เงาอักษร
ตอนที่ 183 การบันทึกเทปวิ่งไปเถิดพี่น้องตอนแรกเริ่มต้นขึ้น (1)
คำพูดประโยคเดียวของฮั่วหรานทำให้เกิดความโกลาหลระลอกใหม่อีกครั้ง “ฉันก็อยากกอดด้วย ฉันก็อยากกอดเหมือนกัน!”
“ทีละคน ทีละคนนะ!” ฮั่วหรานตะโกนเสียงดัง
ความวุ่นวายเช่นนี้ดำเนินต่อเนื่องไปเกือบหนึ่งชั่วโมง แต่ฮั่วหรานกลับรู้สึกเหน็ดเหนื่อยยิ่งกว่าการถ่ายละครทั้งวัน สำหรับเหล่านักไลฟ์สดพวกนั้น พวกเธออาจจะมีจิตใจที่คิดอยากจะตักตวงผลประโยชน์อยู่บ้าง หรือบางคนอาจจะแค่รู้สึกว่ามันสนุกดีล้วน ๆ แต่สำหรับฮั่วหรานแล้วนี่คือการทรมานล้วน ๆ ชัด ๆ
กว่าจะผ่านพ้นเรื่องทั้งหมดนี้ไปได้ช่างไม่ง่ายเลย เมื่อขึ้นมาถึงชั้นห้า ประตูนิรภัยด้านหลังก็ปิดลง กวนจิ้งอีที่รอคอยอยู่ตรงนี้มานานจนแทบทนไม่ไหวก็พุ่งตัวโผเข้าสู่อ้อมอกของฮั่วหรานทันที “สามี ฉันคิดถึงคุณจังเลย!”
เขาไม่ได้กลับมาเกือบเดือนแล้ว นับได้ว่าการห่างกันเพียงชั่วคราวยิ่งทวีความหวานชื่นราวกับแต่งงานใหม่ ฮั่วหรานจึงอุ้มกวนจิ้งอีในท่าเจ้าสาวขึ้นมาทันที ก่อนจะสาวเท้าก้าวยาว ๆ มุ่งตรงเข้าไปในห้องนอน กระทั่งอาบน้ำก็ยังไม่สนใจเสียแล้ว