เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เงาอักษร
ตอนที่ 181 ไม่ฟื้นฝอยหาตะเข็บ ไถ่ถอนผู้หลงทาง
ช่วงเวลาที่พูดคุยสัพเพเหระ ลู่เสี่ยวหมิงก็มาถึง ราว ๆ ตีห้าก่วนเจาจาวถึงค่อยมา เมื่อวานถ่ายละครค่อนข้างดึก ก่วนเจาจาวจึงตื่นสายไปสักหน่อย วันนี้มีฉากที่ต้องแสดงร่วมกันสี่คน จึงพากันมาแต่งหน้าตั้งแต่เช้าตรู่
ทว่าเวลานี้ฮั่วหรานแต่งหน้าเสร็จเรียบร้อยแล้ว จึงพาหลี่เสวี่ยเหยาไปขี่ม้าโดยตรง อย่าเห็นว่าหลี่เสวี่ยเหยาไม่เคยเป็นฝ่ายขยับเข้าหาฮั่วหรานก่อน ทว่าแฟนสาวแบบนี้หากคุณละเลยเธอจริง ๆ เธอย่อมต้องถอยห่างจากคุณไปไกลขึ้นเรื่อย ๆ แน่นอน
ผู้หญิงประเภทนี้ เรื่องราวมากมายเธอจะไม่บอกคุณ แต่หากคุณลงมือทำ เธอจะต้องดีใจอย่างแน่นอน
อาศัยจังหวะที่คนอื่นยังแต่งหน้าไม่เสร็จ ฮั่วหรานพาหลี่เสวี่ยเหยาขี่ม้าวนไปรอบหนึ่งก่อน จากนั้นยังจูงม้าด้วยตัวเอง ให้เธอได้ขี่ตามลำพัง โดยไม่มีความคิดที่จะกังวลเรื่องภาพลักษณ์ของตัวเองเลยแม้แต่น้อย
ตอนที่ลู่เสี่ยวหมิงเดินออกมาเห็นภาพนี้เข้าก็ถึงกับตกตะลึงจนอ้าปากค้าง “ฮั่วหราน นายปฏิบัติต่อผู้ช่วยของนายดีเกินไปหน่อยแล้วมั้ง”
ฮั่วหรานเหลือบมองลู่เสี่ยวหมิงด้วยสายตาดูแคลน “คนโสดอย่างนายจะไปรู้อะไร นี่คือทนายความใหญ่ในอนาคตของบ้านฉัน เป็นเสาหลักในอนาคตของบ้านฉัน ปฏิบัติต่อเธอให้ดีหน่อยก็เป็นเรื่องธรรมดามากไม่ใช่เหรอ”
ลู่เสี่ยวหมิงงงงันไปหมด ทนายความใหญ่ในอนาคตของบ้านนายมันเกี่ยวอะไรกับเรื่องที่ฉันเป็นคนโสดด้วยเล่า!