เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เงาอักษร
ตอนที่ 163 ของขวัญมูลค่ามหาศาล มิสู้ความโปร่งใสผึ่งผาย
ในช่องความคิดเห็นบนโลกออนไลน์ยิ่งระเบิดอย่างสมบูรณ์
ช็อตภาพในสถานที่จัดงานจับภาพโคลสอัปไปที่ใบหน้าของฮั่วหราน ไม่มีความตกใจ ไม่มีความคาดหวัง มีเพียงความดูแคลนเปี่ยมล้น เห็นเพียงฮั่วหรานยกมุมปากขึ้นเล็กน้อย เผยรอยยิ้มเยาะเย้ยออกมา “ถ้าให้ฉัน ฉันขายได้ไหม”
สีหน้าของฮั่วถิงเฉินเปลี่ยนไปเล็กน้อย ทว่ายังไม่ทันที่เขาจะได้เอ่ยปาก ฮั่วหรานก็พูดต่อทันที “ถ้าขายได้ฉันจะขายตอนนี้เลย นายไม่ได้บอกหรอกเหรอว่ามูลค่า 3,300,000,000 ฉันขายแค่ 3 พันล้านก็พอ”
“แก...” ฮั่วถิงเฉินเพิ่งจะเอ่ยปาก ฮั่วหรานก็พูดแทรกขัดจังหวะทันควัน “ฉันยังพูดไม่จบ เงินที่ขายได้ฉันจะไม่เก็บไว้แม้แต่เสี้ยวเดียว แบ่งเป็นสามส่วน ส่วนละ 1 พันล้าน บริจาคทั้งหมดให้แก่สามมณฑลตงเป่ย เพื่อสนับสนุนการก่อสร้างโครงสร้างพื้นฐานของประเทศ”
“แกบังอาจนัก!” ฮั่วถิงเฉินคิดไม่ถึงว่าฮั่วหรานจะกล้าพูดจาเช่นนี้ออกมาตรง ๆ ต่อหน้าผู้ชมและแฟนคลับเกือบ 20,000,000 คนบนแพลตฟอร์มถ่ายทอดสดยักษ์ใหญ่ทั่วอินเทอร์เน็ต
หากจะกล่าวว่าตอนแรกที่ฮั่วหรานต้องการจะขายหุ้นบริษัททิ้งยังเป็นการพูดคุยกันเป็นการส่วนตัว ยามนี้อยู่ต่อหน้าผู้ชมเกือบ 20,000,000 คนทั่วประเทศ เขากลับยังกล้าพูดเช่นนี้ออกมาอีก