เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เงาอักษร
ตอนที่ 122 พักความแค้นเก่าไว้ชั่วคราว กอบกุมหัวใจคนยามวิกฤต
“แต่ว่า…” ฮั่วหรานกดน้ำเสียงหนักแน่นขึ้น “ถ้าพวกเธอไปรับเงินของพวกนั้น แล้วหันกลับมาใช้ฉันเป็นโล่กำบังล่ะก็ เช่นนั้นก็อย่าหาว่าฉันทอดทิ้งพวกเธอก็แล้วกัน!”
“ไม่แน่นอน…ไม่ทำแบบนั้นแน่…” บรรดาหญิงสาวต่างพากันส่ายหน้าเอ่ยขึ้น
“เถ้าแก่เนี้ย คือว่า…คือ…” หญิงสาวหน้าตาสะสวยคนหนึ่งชื่อหลิวอวี่ถิงอยากจะพูดอะไรบางอย่าง ทว่ากลับดูเหมือนไม่ค่อยกล้าเอ่ยปาก
“จะคืออะไรกันนักหนา มีอะไรก็พูดมาตรง ๆ กลัวอะไร ฉันไม่กินเธอเข้าไปหรอก!”
“คือว่า…ในมือพี่ใหญ่จินข่ายมีคลิปของพวกเราอยู่เยอะมาก…ท่านช่วยทวงคืนมาให้พวกเราหน่อยได้ไหม” หลิวอวี่ถิงเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงแผ่วเบาอย่างกล้า ๆ กลัว ๆ
ฮั่วหรานฟังปราดเดียวก็เข้าใจทันที คลิปเหล่านั้นก็คือเครื่องมือข่มขู่คุกคามพวกเธอของพี่ใหญ่จินข่าย ก่อนหน้านี้เขาก็รู้เรื่องจากกวนจิ้งอีมาแล้ว เพียงแต่ที่ผ่านมายังหาข้ออ้างเหมาะ ๆ ไปทวงกับพี่ใหญ่จินข่ายไม่ได้ วันนี้ก็ถือโอกาสจัดการไปพร้อมกันเสียเลย
“ไป๋อวิ๋น ถือโอกาสให้พี่ใหญ่จินข่ายส่งมอบคลิปส่วนตัวล่อแหลมของพวกเธอมาด้วย ต้องทำยังไงเธอน่าจะรู้นะ”