กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เงาอักษร
ตอนที่ 113 คลื่นลมสงบชั่วคราว การบันทึกเทปที่ซั่งจิง
อาจารย์อู๋ได้ยินว่าฮั่วหรานคุยง่ายขนาดนี้ พลันรู้สึกเกรงใจอยู่บ้าง “เสี่ยวหราน ฉันรู้ว่าเรื่องนี้ทำให้เธอลำบากใจ”
ฮั่วหรานยิ้มเต็มใบหน้า “ไม่ลำบากใจเลย ไม่ลำบากใจเลยครับ ผมไม่ได้เสียหายอะไรสักหน่อย”
“งั้นฉันจะให้เธอมาขอโทษเธอต่อหน้า”
“ไม่ต้องครับ อาจารย์อู๋ท่านเกรงใจเกินไปแล้ว เรื่องผ่านไปแล้วก็ให้มันผ่านไปเถอะ หน้าตาของท่านผมต้องให้อยู่แล้ว” ฮั่วหรานจะไปต้องการให้เสิ่นหนานซูมาขอโทษตนเองต่อหน้าทำไม เมื่อคืนไม่ได้ขู่เธอจนขวัญหนีดีฝ่อก็ถือว่าบุญโขแล้ว
เสิ่นหนานซูเป็นเด็กสาวแนวโลลิโดยแท้จริง ความสูงพอ ๆ กับไป๋อวิ๋น หรืออาจจะเตี้ยกว่าด้วยซ้ำ เพียงแค่หนึ่งเมตรสี่สิบแปดเซนติเมตร ทว่ากลับสามารถอาศัยใบหน้าโลลิแสนสวยที่คล้ายกับไม่มีวันโต ก้าวขึ้นสู่อันดับดาวมหาวิทยาลัยของวิทยาลัยอุปรากรหนานตูได้
เด็กสาวแบบนี้ สำหรับพวกผู้ชายที่มีรสนิยมเฉพาะตัวบางคนแล้วนับเป็นระดับสูงสุดในบรรดาระดับสูงสุด แต่ฮั่วหรานไม่ต้องการ
ฮั่วหรานไม่ได้หลงใหลโลลิ แต่หลงใหลทรวดทรง โลลิที่ไร้ทรวดทรงสำหรับเขาแล้วไม่ได้มีแรงดึงดูดใจมากมายอันใดเลย
อาจารย์อู๋ถอนหายใจยาวโล่งอก “เช่นนั้นฉันก็ขอบคุณเธอแทนเสิ่นหนานซูด้วยนะ”