เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เงาอักษร
ตอนที่ 111 ค่อย ๆ ปลีกตัว ใจเจ็บจนท่วมท้น
ก็ไม่รู้ว่าครั้งนี้จะนับว่าจัดการตระกูลฮั่วได้สำเร็จไหม แต่ในสายตาของฮั่วหราน ฮั่วอี้ก็น่าจะยังคงเป็นที่โปรดปรานต่อไปอยู่ดี เพราะอย่างไรนี่ก็คือโลกนิยายสะใจน้ำเน่า ไม่อาจนำสามัญสำนึกทั่วไปมาวิเคราะห์ธาตุแท้ของมนุษย์ได้
สาเหตุสำคัญที่สุดที่โจวชิงหย่าสามารถตาสว่างกลับมามองความจริงได้ เป็นเพราะความคาดหวังอันสมบูรณ์แบบที่ผู้หญิงคนหนึ่งมีต่อคู่ชีวิตต้องพังทลายลงจนเกิดความคลางแคลงใจ
และเมื่อเมล็ดพันธุ์แห่งความสงสัยได้ถือกำเนิดขึ้น รายละเอียดเล็ก ๆ น้อย ๆ ในชีวิตประจำวันนับไม่ถ้วนก็จะถูกขยายใหญ่ขึ้นอย่างไร้ขีดจำกัด
เช่นนั้นทำไมฮั่วหรานถึงไม่เอาเรื่องพวกนี้ไปบอกตระกูลฮั่วล่ะ
เหตุผลนั้นแสนเรียบง่าย เขาไม่อยากกลับตระกูลฮั่ว และอีกอย่างเรื่องพรรค์นี้ภายใต้อิทธิพลอันทรงพลังของรัศมีตัวเอกในโลกนิยายสะใจน้ำเน่า มันอาจจะไม่ได้เกิดผลอะไรเลยแม้แต่น้อย
ถึงเวลานั้นฮั่วอี้ก็แค่บอกว่าพ่อแม่ผู้ให้กำเนิดบีบบังคับขู่เข็ญเขา แค่นี้ก็เพียงพอแล้ว ไม่แน่ว่ายังจะเรียกคะแนนความเห็นใจได้อีกระลอกด้วยซ้ำ
“ฉันจะไปสนามบิน นายจะไปไหน” ฮั่วอี้ถาม