เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เงาอักษร
ตอนที่ 109 หุ้นปากเปล่ากับเช็คเด้ง
“อืม! อืม! อืม! ตั้งแต่เห็นธาตุแท้เสแสร้งของฮั่วอี้ ฉันก็มองตาเฒ่าฮั่วนั่นขัดหูขัดตาไปด้วยเลย ไม่งั้นนายลองขึ้นไปซัดเขาสักยกไหม ฉันจะช่วยเหยียบซ้ำให้อีกสองที ให้ตายสิ ขยะอะไรก็คิดจะยัดเยียดมาให้ตระกูลโจวของเรา ช่างหน้าด้านจริง ๆ”
“ตอนแรกเธอก็ดูคลั่งไคล้เจ้าหนูนั่นไม่เบาเลยนี่?”
“นั่นมันตอนฉันตาบอดต่างหาก แต่ตอนนี้ตาฉันหายดีแล้ว ไม่บอดแล้ว มองเห็นชัดเจนแจ่มแจ้งแล้ว!”
“ในเมื่อเป็นแบบนี้แล้ว จะแต่งหรือไม่แต่งมันก็ขึ้นอยู่กับการตัดสินใจของเธอเองอยู่ดีไม่ใช่หรือไง!”
โจวชิงหย่าถอนหายใจ: “จะเป็นไปได้ยังไง นายคิดว่าฉันอยากแต่งกับใครก็แต่งได้งั้นเหรอ คนตั้งมากมายอิจฉาที่ฉันเกิดมาในตระกูลมหาเศรษฐี แต่พวกเขาจะไปรู้ความเจ็บปวดของการเกิดมาในตระกูลมหาเศรษฐีได้ยังไงกันล่ะ!”
“อืม! อืม! เธอเจ็บปวด เธอเจ็บปวดมากจริง ๆ ลองไปถามใครก็ได้ตามท้องถนนดูสิ ว่ามีใครอยากแลกความเจ็บปวดนี้กับเธอบ้างไหม ถ้าไม่ได้จริง ๆ ก็เอาความเจ็บปวดทั้งหมดของเธอมาให้ฉันนี่มา”