กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เงาอักษร
ตอนที่ 98 วีรชนเจ้าเล่ห์อดกลั้น ซ่อนเจตนาร้าย
“ความเหมาะสมงั้นเหรอ” พี่ใหญ่จินข่ายหัวเราะเยาะตัวเอง แววตาปั่นป่วนด้วยอารมณ์ซับซ้อน “ขาสองข้างขาดไป ครึ่งชีวิตที่เหลือต้องนอนเป็นอัมพาตอยู่บนเตียง มันต่างอะไรกับคนพิการไร้ค่า นายยังตัดรากถอนโคนของเขาอีก นี่มันต่างอะไรกับการส่งเขาไปตาย เขาเป็นน้องชายคนเดียวของฉัน ต่อให้ระยำแค่ไหน ก็ยังเป็นคนในครอบครัวที่สืบสายเลือดเดียวกัน”
“ผมรู้ว่าพี่กำลังโกรธ แต่น้องชายคนนี้ทำไปก็เพื่อหวังดีต่อพี่จริง ๆ” ฮั่วหรานสบตาเขาตรง ๆ น้ำเสียงจริงใจ
“พี่ข่ายลองถามใจตัวเองดู ด้วยนิสัยของพี่ไห่ ถ้ารอดพ้นเคราะห์ครั้งนี้ไปได้ ครั้งหน้าจะเป็นยังไง เขาจะยิ่งเล่นงานผมหนักขึ้นเป็นเท่าทวีคูณ แล้วหลังจากนั้นล่ะ...”
“ถ้าไม่ตัดความคิดฟุ้งซ่านนั้นของเขาทิ้งไป เขาจะต้องหาคนมาลักพาตัวคนของผมไปแน่ จากนั้นก็ทรมาน เหยียดหยาม ข่มขู่คุกคาม ข่มขู่ผม แล้วผมจะทำยังไงได้ ท่านลองบอกสิ ถึงตอนนั้นผมจะทำยังไงได้”
“พวกเราสองคนเปิดศึกกันเหรอ ผมไม่ได้อยู่อย่างสงบ ส่วนท่านก็ต้องคอยอกสั่นขวัญแขวน หนานตูแห่งนี้เป็นถิ่นของท่าน ผมไม่มีทางชนะแน่ แต่ท่านก็มีโอกาสสูงมากที่จะถูกตำรวจจับกุมช่องโหว่ ถึงเวลานั้นถ้าท่านไม่หนีเตลิดไปต่างแดน ก็ต้องเข้าไปกินข้าวคุกหลวง อันไหนคือสิ่งที่ท่านต้องการล่ะ”