กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เงาอักษร
ตอนที่ 88 ไม่หวั่นคำขู่คุกคาม ในและนอกกฎระเบียบ
สิ้นเสียงลง สีหน้าของฮั่วหรานก็แปรเปลี่ยนเป็นมืดมนลงทันตา จิตสังหารปรากฏวาบขึ้นในแววตา เอ่ยถามเสียงเย็น “ที่แกพูดมาหมายความว่ายังไง”
“ก็หมายความตามตัวอักษรนั่นแหละ”
“ถ้าฉันบอกว่าไม่ล่ะ”
“แกไม่ทำหรอก!” ขณะพูด นักเลงคนนั้นก็มองไปยังคนอื่น ๆ ในกองละครด้วยสายตามีความหมายลึกซึ้ง เจตนาข่มขู่คุกคามแสดงออกมาชัดเจนทางสีหน้า
เขาเข้าใจดีเหลือเกินว่าที่อีกฝ่ายพูดประโยคนี้หมายความว่าอย่างไร นี่หมายความว่า หากตนไม่ยอมตกลงตามเงื่อนไขของอีกฝ่าย เช่นนั้นต่อไปคนทั้งกองละครก็จะต้องพลอยเดือดร้อนไปด้วย
“เหอะ! ข่มขู่คุกคามฉันเหรอ!”
“ข่มขู่คุกคามแก?” ชายหนุ่มแสยะยิ้มอย่างดูแคลน ยื่นหน้าเข้าไปใกล้ข้างหูของฮั่วหรานแล้วกดเสียงต่ำพูดว่า “ที่หนานตู ต่อให้เป็นมังกรแกก็ต้องขดตัวให้ฉัน ต่อให้เป็นเสือแกก็ต้องหมอบราบให้ฉัน ที่นี่คือหนานตู ไม่ใช่ที่บ้านนอกคอกนาอย่างสามมณฑลตงเป่ยของพวกแก!”
มุมปากของฮั่วหรานกระตุกยิ้มเย็น “เช่นนั้นแกอยากจะลองดูไหมล่ะ!”
ชายหนุ่มไม่คาดคิดเลยว่าฮั่วหรานจะไม่กลัวคำขู่คุกคามของตนเลยแม้แต่น้อย ในใจก็เริ่มมีโทสะขึ้นมาบ้างเล็กน้อย จ้องมองฮั่วหรานอย่างเย็นชาโดยไม่พูดอะไรเลยสักคำ ทว่ากลับชวนให้ผู้คนรู้สึกเสียวสันหลังวาบยิ่งกว่าคำพูดใด ๆ