เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เงาอักษร
ตอนที่ 76 ตัดขาดจากอดีต เผชิญหน้ากับการข่มขู่คุกคาม
คล้ายจะสัมผัสได้ถึงความหวาดกลัวของเฉิงซู่ ทว่าฮั่วหรานกลับไม่ใส่ใจและออกแรงบีบความนุ่มหยุ่นในฝ่ามือเบา ๆ เฉิงซู่ครางฮือออกมาแผ่วเบาเพราะความเจ็บ “เธอกลัวฉันเหรอ” น้ำเสียงของฮั่วหรานอ่อนโยนมาก อ่อนโยนเป็นอย่างยิ่ง ทว่าไม่รู้ทำไม ยิ่งเขาอ่อนโยนมากเท่าไหร่ หัวใจของเฉิงซู่ก็ยิ่งหวาดกลัวมากขึ้นเท่านั้น
“ฉัน...ฉันเปล่านะ” น้ำเสียงของเฉิงซู่เจือรอยสั่นเครืออยู่สายหนึ่ง
“เช่นนั้นเธอเต็มใจจะติดตามฉันไปตลอดหรือเปล่าล่ะ”
“ฉัน...ฉัน...”
“ไม่ต้องกลัว ต่อให้เธอไม่เต็มใจฉันก็ไม่บีบคั้นเธอหรอก แค่พูดคำตอบในใจเธอออกมาก็พอ เชื่อฟังเสียงหัวใจตัวเอง ฉันเชื่อใจเธอ เธอจะไม่ทำให้ฉันผิดหวัง ใช่ไหม”
“ฉัน...ฉันเต็มใจ” เฉิงซู่อยากจะร้องไห้ เธออยากจะปฏิเสธ เธอรู้สึกเสียใจภายหลัง ไม่ควรมาหาฮั่วหรานเลยจริง ๆ
อันที่จริงตอนอยู่บนเครื่องบินคราวนั้นที่เธอช่วยคนอื่นกลั่นแกล้งทำร้ายฮั่วหราน สายตาที่น่าสะพรึงกลัวของฮั่วหรานก็ทำให้เธอรู้สึกเย็นวาบไปทั้งแผ่นหลังแล้ว ต่อมาเรื่องราวบานปลายใหญ่โตขึ้นเรื่อย ๆ เธอก็ฝันร้ายเพราะเหตุนี้ไปตั้งหลายครั้ง