กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เงาอักษร
ตอนที่ 70 วิจารณ์แบบเนียนอู้ กฎเกณฑ์การเอาตัวรอดในรายการวาไรตี้ของฮั่วหราน
“เทพอัคคี เท่บาดใจเหลือเกิน!”
“เทพอัคคี ฉันรักคุณ!”
หลังจากฮั่วหรานโพสท่าเสร็จ ก็หันกลับไปมองพิธีกรจูเป่าเป่าแวบหนึ่ง “เอ่อ อันนั้น บันทึกเทปเสร็จหรือยัง”
“บันทึกเทปเสร็จแล้ว!”
ฮั่วหรานพลันเปลี่ยนกลับไปเป็นเด็กหนุ่มผู้แสนสดใสดั่งวันวานในทันที แรงกดดันพลันอันตรธานหายไปไร้ร่องรอย “โอย เก๊กท่าซะขนาดนี้ พอกลับไปคงเตรียมโดนพวกผู้อาวุโสด่ายับแน่ แต่ก็ช่วยไม่ได้ นี่เป็นท่าทางที่บริษัทออกแบบให้ฉัน โอย ๆ คุณไม่รู้หรอก วัน ๆ ของฉันเนี่ย มีคนคอยคุมเป็นพรวน เอาแส้เส้นเล็กคอยเคี่ยวเข็ญให้ฉันทำงาน ทรมานจริง ๆ!”
สีหน้าของฮั่วหรานตอนนั้น ทั้งดูว่าง่ายทั้งน่าโดนทุบ แต่กลับไม่ทำให้ใครรู้สึกรังเกียจได้ลงคอ
จากนั้นฮั่วหรานก็รีบกระซิบกระซาบอย่างทะเล้น “ท่อนนี้อย่าออกอากาศนะ ส่งผลต่อภาพลักษณ์ของฉัน!”
พิธีกรจูเป่าเป่าอดไม่ได้ที่จะยกมือปิดปากหัวเราะ “คุณวางใจได้ ไม่ออกอากาศแน่นอน ไม่ออกอากาศแน่นอน!” ทว่าในใจกลับคิดว่า ‘ไม่ออกอากาศ ถ้าไม่ออกอากาศแล้วเรตติ้งจะมาจากไหนกัน!’
“เช่นนั้นเสร็จเรื่องแล้วฉันต้องรีบไปแล้ว ฉันออกมานานขนาดนี้ ทางนั้นคงตามหากันวุ่นทั่วทั้งสถานีโทรทัศน์แล้วมั้ง” พูดพลางก็รีบบอกลาเซี่ยจือ “ฉันไปล่ะ จำไว้ด้วยว่าติดบาร์บีคิวฉันอยู่หกมื้อ!” พอพูดจบก็วิ่งแน่บไปทันที