Chapter 0066

ตอนที่ 66 ทั้งเมืองร่วมต้อนรับ หวนคืนบ้านเกิดสู่จุดสูงสุด

สำหรับโจวชิงหย่าแล้ว ค่ำคืนนี้ถูกลิขิตให้ไม่อาจข่มตานอนได้ ด้านหนึ่งเป็นเพราะสภาพที่พักลำบากเกินไป อีกด้านหนึ่งก็เป็นเพราะเรื่องที่ฮั่วหรานพูดเมื่อคืนวาน

เรื่องบางเรื่อง พอเก็บไว้ในใจก็เหมือนเป็นขวากหนามอุปสรรคที่ไม่เคยข้ามพ้นไปได้

ผ้านวมยิ่งนอนก็ยิ่งชื้น การนอนยิ่งนอนก็ยิ่งอึดอัดทรมาน โจวชิงหย่าพลิกตัวไปมาอดทนจนกระทั่งฟ้าสาง ทนนอนต่อไม่ไหวจริง ๆ จึงลุกขึ้นมา ทว่า...

บนหาดทรายริมทะเล เงาร่างที่คุ้นเคยกำลังออกกำลังกายยามเช้าอยู่

“อรุณสวัสดิ์” หลังผ่านการอยู่ตามลำพังช่วงสั้น ๆ เมื่อคืนวาน โจวชิงหย่าพบว่าตัวเองไม่ได้เกลียดฮั่วหรานแล้ว พอเห็นเขาออกกำลังกายยามเช้า จึงเป็นฝ่ายเดินเข้ามาทักทาย

“อรุณสวัสดิ์ ตื่นเช้าขนาดนี้เลย” ฮั่วหรานหยุดชะงักเล็กน้อย ก่อนจะขยับร่างกายอยู่กับที่

“นอนกระโจมทรมานเกินไป ทั้งชื้นทั้งอบอ้าว” โจวชิงหย่าบ่นด้วยสีหน้าเจ็บปวด

“ในวิลลายังดีกว่าหน่อย หรือเธอจะไปนอนเล่นในห้องฉันสักพักไหม”