กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เงาอักษร
ตอนที่ 45 อย่างน้อยก็ร้อยยี่สิบ ไม่มีทางผิดแน่
คำเสียดสีของเธอยังไม่ทันขาดคำ ฮั่วหรานก็ดำดิ่งลงไปในน้ำมุ่งหน้ากลับมาอีกรอบแล้ว หากนับรวมความเร็วในการจับลูกปิงปองตลอดเส้นทาง ไปกลับใช้เวลาเพียงแค่ราว ๆ ยี่สิบวินาทีเท่านั้น เร็วเสียจนผู้คนต้องเบิกตาค้าง
“ตอบคำถาม”
หยดน้ำเปียกโชกทั่วศีรษะของฮั่วหราน เขาไม่มีเวลาแม้แต่จะเช็ดออกแม้แต่น้อย รีบสาวเท้าเดินไปตรงหน้าทีมงาน แล้วยื่นลูกปิงปองในมือส่งไปให้
ทีมงานตกตะลึงกับความเร็วอันเหนือชั้นของเขาจนยืนนิ่งค้างไปนานแล้ว ผ่านไปครู่ใหญ่ถึงได้สติกลับมา จึงแกะลูกปิงปองออกตามสัญชาตญาณ แล้วอ่านตัวเลขออกมา “คำถามข้อที่แปด”
สิ้นเสียง ทีมงานก็ดึงคลังข้อสอบออกมาตั้งคำถามทันที “โปรดฟังคำถาม คนคนหนึ่งตกลงมาจากเครื่องบิน ทำไมถึงไม่ตกลงมาตาย”
“เครื่องบินจอดอยู่บนพื้นดิน” คำถามยังเอ่ยไม่ทันจบ ฮั่วหรานก็โพล่งตอบออกมาอย่างรวดเร็วและเด็ดขาด
“ตอบถูกต้อง ใช้เวลารวมไม่ถึงห้านาที ได้รับสามคะแนน”
หลังจากผ่านด่านและได้คะแนนแล้ว ฮั่วหรานไม่กล้ารอช้า รีบเร่งทุกคนทันที “รีบเดินทางกันเถอะ พวกเราตามหลังความคืบหน้าไปมากแล้ว จะเสียเวลาอีกไม่ได้แล้ว”