Chapter 0037

ตอนที่ 37 วาจาเชือดเฉือน ตัดขาดความอบอุ่น

รออยู่ไม่นาน เสียงเรียกเข้าโทรศัพท์มือถือก็ดังขึ้นอีกครั้ง เบอร์ที่เต้นอยู่บนหน้าจอคือเบอร์โทรศัพท์มือถือที่หลินเหม่ยชิงเคยใช้ติดต่อเขาก่อนหน้านี้

มุมปากของฮั่วหรานยกขึ้นเป็นรอยยิ้มเย็นชาบางเบา ปลายนิ้วแตะเบา ๆ เพื่อรับสาย แล้วเอ่ยออกมาเพียงคำเดียวอย่างราบเรียบ “ฮัลโหล”

“เสี่ยวหราน เด็กคนนี้นี่ ทำไมตั้งแต่แยกกันคราวก่อนถึงได้เงียบหายไปเลยล่ะ” พอรับสาย ในโทรศัพท์ก็มีเสียงของหลินเหม่ยชิงที่แฝงความอ่อนโยนและความน้อยใจที่จงใจเสแสร้งดังออกมา

น้ำเสียงของฮั่วหรานราบเรียบ ไม่แฝงความอบอุ่นแม้แต่เศษเสี้ยว เอ่ยตรง ๆ “มีธุระก็พูดมาตรง ๆ ถ้าไม่มีธุระฉันจะได้วางสาย วันนี้ยุ่งมาทั้งวัน เหนื่อยมาก จะพักผ่อน”

“เด็กคนนี้นี่ พูดกับแม่ของแกแบบนี้ได้ยังไง” วินาทีถัดมา เสียงดุด่าอย่างน่าเกรงขามของฮั่วถิงเฉินก็ดังมาจากหูฟังทันที แฝงแรงกดดันของผู้อยู่เบื้องสูงตามความเคยชิน

ฮั่วหรานเย้ยหยันออกมาหนึ่งเสียง ประกายตาเย็นยะเยือกยิ่งกว่าเดิม ทุกถ้อยคำคมกริบ “เช่นนั้นฉันควรพูดยังไง ควรไปถามหล่อนหรือว่า ทำไมในวันสำคัญที่สุดอย่างเกาเข่า ถึงทิ้งขว้างลูกชายแท้ ๆ ไม่สนใจ ทั้งตระกูลกลับไปห้อมล้อมคุณชายน้อยตัวปลอมคนนั้นจนหัวหมุน”