กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เงาอักษร
ตอนที่ 31 เพลงโฟล์กสถาปนาเทพ เห็นอกเห็นใจหญิงงาม
เมื่อทุกคนแสดงจบ สายตาก็ตกลงบนร่างของฮั่วหรานที่นั่งเอกเขนกอยู่ตรงมุมห้องพร้อมกันโดยไม่ได้นัดหมาย
“การแสดงปิดท้าย มอบให้ฮั่วหรานผู้ซ่อนคมของเรา” หลี่ซานยกมือส่งสัญญาณ ยิ้มพลางส่งเสียงเฮ “เมื่อกี้พูดจาข่มขู่ว่าจะเล่นงานทุกคน ตอนนี้ถึงเวลาต้องทำตามสัญญาแล้ว”
ทุกคนต่างหันไปมองฮั่วหรานด้วยแววตาเปี่ยมด้วยความคาดหวัง
ฮั่วหรานได้ยินดังนั้นก็หัวเราะเบา ๆ ลุกขึ้นยืนตามน้ำ รูปร่างผอมเพรียวเหยียดตรง ผ่อนคลายสบาย ๆ ไร้ซึ่งความตึงเครียดหรือประหม่าแม้แต่น้อย เขามองไปยังเวินอวี่อันที่กำลังกอดกีตาร์อยู่ เอ่ยด้วยน้ำเสียงสบาย ๆ นุ่มนวล “ขอยืมกีตาร์นายหน่อยสิ”
“ไม่มีปัญหา” เวินอวี่อันไม่ลังเลแม้แต่น้อย ลุกขึ้นส่งกีตาร์ให้เขา ทั้งยังช่วยปรับความยาวของสายสะพายให้อย่างใส่ใจ