เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เงาอักษร
ตอนที่ 2 ประจันหน้าอย่างไม่ยอมกัน ปฏิเสธการเป็นตัวประกอบผู้ถูกสังเวยในตระกูลเศรษฐี
เมื่อเผชิญหน้ากับการยอมรับความเป็นแม่ลูกที่มาเยือนอย่างกะทันหัน ฮั่วหรานยังคงหลุบดวงตาเรียวยาวลงต่ำ ขนตาหนายาวที่ทอดลงเปรียบเสมือนม่านกำแพงอันหนาทึบ ซึ่งบดบังอารมณ์ความรู้สึกทั้งหมดในแววตาไว้อย่างสิ้นเชิง ภายในตาดำขลับอันกระจ่างใสคู่นั้น เหลือเพียงความสงบนิ่งและเหินห่างอันเย็นเยียบจับขั้วหัวใจ ไร้ซึ่งระลอกคลื่นความไหวติงแม้แต่น้อย
ไม่มีความซาบซึ้งใจจากการได้พบเครือญาติทางสายเลือดอีกครั้งหลังพรากจากกันไปนานหลายปี ไม่มีความตื่นตระหนกตกใจเมื่อชาติกำเนิดถูกเปิดเผย และยิ่งไม่มีความโลภหรือความหวังฟลุก ๆ ที่จะได้เกาะชายเสื้อตระกูลมหาเศรษฐีหลังจากต้องตกระกำลำบากมานานสิบแปดปี เขามีสีหน้าเฉยชา สีหน้าท่าทางเย็นชา รอบกายแผ่ซ่านไปด้วยความรู้สึกเหินห่างที่ปฏิเสธไม่ให้คนแปลกหน้าเข้าใกล้
ความทรงจำสองชาติภพซัดสาดเข้ามาในใจระลอกแล้วระลอกเล่า กดทับลงเบื้องลึกของจิตใจอย่างหนักอึ้ง