กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ไม่รู้ว่าจี้ซูมายืนอยู่ด้านหลังไป๋เนี่ยนชูตั้งแต่เมื่อไร
แขนของเขาโอบกอดเธอไว้แน่น คางพาดอยู่บนไหล่ น้ำเสียงแหบพร่าและน้อยใจ “ผู้นำ มองผมบ้างสิ”
“ทุกครั้งเธอก็ดีกับเขาขนาดนี้”
แม้จะได้เริ่มต้นชีวิตใหม่ จูบแรกก็ยังเป็นของเสิ่นเฉาเซิ่ง
จี้ซูแทบจะน้อยใจตายอยู่แล้ว
“จี้ซู นาย…”
ไป๋เนี่ยนชูตั้งใจจะพูดว่า “อย่ากอดแน่นขนาดนั้น”
แต่ทันทีที่เธอเผยอริมฝีปาก จี้ซูก็โน้มเข้ามาประกบจูบ
จูบของเขาแตกต่างจากเสิ่นเฉาเซิ่งอย่างเห็นได้ชัด
เสิ่นเฉาเซิ่งเปรียบเสมือนภูเขาไฟที่หลับใหล เมื่อถูกจุดชนวนขึ้นมา ก็จะระเบิดเป็นอัคคีโหมกระหน่ำไปทั่ว