กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ใบหน้าของไป๋เนี่ยนชูไม่แต่งแต้มเครื่องสำอางเลย มีเพียงลิปกลอสบาง ๆ ที่ทาไว้ ช่วยขับให้กลีบปากชุ่มชื้นอมชมพู ราวกับกลีบกุหลาบที่เปื้อนหยาดน้ำค้าง งดงามเย้ายวนจนแทบหยด
แค่นอนเอนกายอย่างเกียจคร้านอยู่บนเก้าอี้อาบแดด ก็เปล่งเสน่ห์ที่ทำให้หัวใจใครต่อใครเต้นแรงออกมาแล้ว
สายตาของซูอี้อันเหม่อลอย นิ้วมือเผลอกำหลอดครีมกันแดดในมือแน่น ก่อนเดินเข้าไปหาเธอแล้วเอ่ยว่า “เนี่ยนชู ทาครีมกันแดดหรือยัง”
“ยัง” ไป๋เนี่ยนชูลุกขึ้นนั่งช้า ๆ ดวงตาสีดำขลับมองเขา “นายจะทาให้ฉัน?”
ซูอี้อันยิ้มจนตาหยี “ได้ไหม”
ไป๋เนี่ยนชูขานรับเบา ๆ “อืม”
เมื่อได้รับอนุญาต ซูอี้อันก็ย่อตัวลงข้างเก้าอี้ของเธอทันที