ตอนที่ 284 เมาแล้วพูดมนตร์แท้?

ลั่วชวนยืนดูอยู่ข้าง ๆ จนแทบน้ำลายไหลด้วยความอิจฉา

ทำไมพอกินเหล้าเมาแล้วผู้ถือครองถึงได้หอมคนไปทั่วอย่างนี้ล่ะ

ที่สำคัญที่สุดก็คือ—เมื่อไหร่จะถึงตาของเขาสักที!

เป็นระบบแล้วยังไง ระบบก็ไม่มีสิทธิ์แย่งความรักหรือไง

ลั่วชวนเข้าใจดีว่าความสุขต้องไขว่คว้าเอาเอง เขาจึงพุ่งเข้าไปแบบหมูป่าบุกตะลุย ชนสวี่มู่หยางกับซูอี้อันกระเด็นไปทั้งคู่

ร่างสูงใหญ่หนึ่งเมตรเก้าสิบห้าเซนติเมตรของเขาครอบคลุมไป๋เนี่ยนชูทั้งตัว ก่อนซบหน้าลงที่ซอกคอของเธอ แล้วลากเสียงอ้อนว่า “ผู้ถือครอง เสี่ยวชวนก็อยากหอมด้วย—”

ไป๋เนี่ยนชูลดสายตาลงมองเขา เอ่ย “อืม” อย่างสงบ แล้วจุมพิตลงที่เปลือกตาของเขาเบา ๆ