ตอนที่ 276 ลูกหมาทั้งสองน่ารักมาก

ท่อนที่สองคือบทพูดคนเดียวที่มืดมนที่สุดในทั้งเรื่อง สวี่มู่หยางเล่าเรื่องราวเกี่ยวกับมนุษย์หมอนรวดเดียวห้านาทีเต็ม—อสุรกายประหลาดสูงเก้าฟุตที่ทั้งตัวประกอบขึ้นจากหมอนสีขาวนุ่มฟู

เสียงของเขาพลิกผันรุนแรงในท่อนนี้ บทพูดลื่นไหลและเต็มไปด้วยอารมณ์ “เมื่อมนุษย์หมอนทำสำเร็จ เด็กคนหนึ่งก็ต้องตายอย่างน่าเวทนา และเมื่อมนุษย์หมอนล้มเหลว เด็กคนหนึ่งก็มีชีวิตอยู่ในความทุกข์ทรมาน โตเป็นผู้ใหญ่แล้วก็ยังใช้ชีวิตอย่างเจ็บปวด ก่อนจะตายอย่างน่าเวทนา มนุษย์หมอน ตัวใหญ่โตขนาดนั้น นุ่มฟูขนาดนั้น ทำได้เพียงหมุนวนไปมาด้วยความเจ็บปวดทั้งวันทั้งคืน ในห้องของเขามีน้ำตาเอ่อรวมกันเป็นแอ่งเต็มไปหมด”