กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ไป๋เนี่ยนชูเงียบไป
ถ้าปล่อยให้ระบบอาละวาดต่อไป ไม่แน่เขาอาจพลิกตัวไปมาบนเตียงทั้งคืน ร้องไห้จนหมอนกับผ้าห่มของเธอเปียกโชก
ไม่ต้องมองก็รู้ว่าตอนนี้ลั่วชวนกำลังทำหน้าแบบอกหักระทมใจแค่ไหน
ความรู้สึกจนใจพองฟูขึ้นในใจเหมือนสายไหม
ช่างเถอะ…ตามใจเขาสักครั้ง
“ไม่ได้รังเกียจเธอสักหน่อย” เธอถอนหายใจเบา ๆ แล้วจิ้มไหล่ลั่วชวนที่สะอื้นจนไหล่กระตุก “เข้ามาสิ”
คำพูดที่แฝงการยอมอ่อนข้อของไป๋เนี่ยนชูราวกับเส้นน้ำตาลเคลือบน้ำผึ้ง ทำให้ระบบเบิกบานใจจนออกนอกหน้า
น้ำตาที่ไหลออกมาง่าย ๆ ของเขาหยุดลงทันที แล้วเขาก็ยกชายเสื้อขึ้นทันใด