ตอนที่ 262 ลั่วชวนผู้เป็นสัญลักษณ์แห่งอิสรภาพ

“ทำไงดี มันเสียหรือเปล่าเนี่ย”

ประโยคนี้ถ้าออกจากปากผู้ชายคนอื่นล่ะก็ เป็นอันธพาลล้วน ๆ

แต่พอออกมาจากปากระบบ ไป๋เนี่ยนชูก็ยังพอทนได้

ก็แหม มันเป็นปัญญาประดิษฐ์มีสำนึกอายุแค่ขวบเดียว ต่อให้ปกติจะดูซีรีส์สั้นหวานซึ้งรักใคร่มากแค่ไหน ดูข้อมูลเรียนรู้มากเท่าไร ก็เป็นแค่การพูดบนกระดาษ

พบกับปฏิกิริยาทางสรีระร่างกายมนุษย์ที่จำลองได้สมจริงขนาดนี้เป็นครั้งแรก จะงงงวยทำตัวไม่ถูกก็เป็นเรื่องปกติ

ตอนนี้มันซุกอยู่ข้าง ๆ เธอ ครวญครางบอกว่าตัวเองทรมานแค่ไหน...

ทั้งหมดทั้งมวลก็คือลูกหมาตัวหนึ่งที่ความต้องการไม่ได้รับการเติมเต็ม

“ผู้ถือครอง ช่วยผมหน่อยน่า”