กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
[white: ถึงพี่แก่แล้ว ฉันจะปล่อยพี่ไปงั้นเหรอ?]
พอเห็นข้อความนี้ของไป๋เนี่ยนชู มือที่กำลังถือกาแฟของกู้จิ่นสิงก็สั่นจนกาแฟหกใส่เสื้อผ้าเปียกเป็นวงทันที
เขาไม่สนใจคราบเปื้อนบนตัวแม้แต่น้อย รีบหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาอ่านซ้ำอีกครั้งด้วยสีหน้าไม่อยากเชื่อ
บรรยากาศสุขุมและสำรวมพังครืนลงในพริบตา!
หัวใจของกู้จิ่นสิงเต้นรัว สีแดงจาง ๆ ลามขึ้นไปถึงปลายหู ก่อนแผ่ไปตามใบหน้า รอยแดงนั้นเด่นชัดเป็นพิเศษบนผิวขาวเย็นของเขา
ตอนที่เลขานุการเดินเข้ามา เขาก็ตกใจจนสะดุ้งโหยง
“ประธานกู้ รู้สึกไม่สบายตรงไหนหรือเปล่าครับ?”
กู้จิ่นสิงรีบคว่ำโทรศัพท์ลง แล้วเม้มริมฝีปากบางพูดว่า
“ไม่เป็นไร เผลอทำกาแฟหก”
เลขานุการรีบพูดว่า “ประธานกู้อย่าขยับครับ เดี๋ยวผมจัดการเอง!”