กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
เครื่องบินทะลุผ่านชั้นเมฆหนา นอกหน้าต่างห้องโดยสารคือทิวทัศน์ขั้วโลกที่ขาวโพลนไปทั้งผืน
ทริปห้าวันสี่คืนที่ทรอมโซครั้งนี้ กู้จิ่นสิงเป็นคนจัดการทั้งหมดด้วยตัวเอง
อยู่บนเครื่องบินยังไม่รู้สึกหนาว พอเดินพ้นประตูห้องโดยสารออกมา ความหนาวติดลบกว่าสิบองศาพร้อมเกล็ดหิมะที่ปลิวว่อนก็ปะทะเข้าที่แก้ม ความเย็นเสียดกระดูกจนรู้สึกได้
ถึงจะสวมเสื้อโค้ทขนเป็ดอยู่ข้างนอก และข้างในก็มีเสื้อสเวตเตอร์กันหนาว ไป๋เนี่ยนชูก็ยังอดหดคอลงโดยไม่รู้ตัวไม่ได้
“เสี่ยวชู รอเดี๋ยวนะครับ”
กู้จิ่นสิงหยิบผ้าพันคอกับหมวกออกจากช่องเก็บของมาสวมให้เธอ ห่อหุ้มลำคอและใบหูของเธอไว้แน่นสนิท