ตอนที่ 193 มาปลอบลูกหมาผู้น่าสงสารของคุณ

“ที่รัก ผมชอบเธอมากเลย”

“ที่รัก ที่รัก ที่รัก……”

เสียงของเฉินอวี่เจ๋อทั้งต่ำทั้งอ่อนโยน แต่ละครั้งยิ่งก้องกังวานน่าหลงใหล ราวกับตั้งใจจะกัดกร่อนให้ใบหูของคนฟังอ่อนระทวยให้ได้

ไป๋เนี่ยนชู: “……”

จู่ ๆ เธอก็รู้สึกว่าเฉินอวี่เจ๋อที่เอาคำว่า “ที่รัก” มาแขวนไว้บนปากเป็นเครื่องหมายวรรคตอนนั้นช่างเป็น—

“นายเป็นสุนัขพันธุ์บีเกิลหรือไง”

เหมือนสุนัขพันธุ์บีเกิลที่ร้องเวอร์เวอร์เวอร์ไม่หยุด

ดูเหมือนดุ แต่จริง ๆ แล้วเหมิงเหมิง พลังโจมตีไม่สูง

เฉินอวี่เจ๋อชะงักไปครู่หนึ่ง แล้วก็อดหัวเราะไม่ได้

เขาหัวเราะสดใสแบบนี้ได้ยากนัก ทั้งคิ้วและดวงตาหยีโค้ง ใต้ดวงตาราวกับมีทางช้างเผือกไหลเอ่ออยู่