ตอนที่ 150 ลูกแมวยั่วยวนโดยไม่รู้ตัว

ขณะที่พูดประโยคนี้ น้ำเสียงของไป๋เนี่ยนชูเรียบเฉยราวกับกำลังอ่านบทบรรยายที่ไม่ได้สะกิดใจใคร

เฉินอวี่เจ๋อ: “……”

โคนหูของเขาร้อนผ่าวขึ้นมาทันที

กาต้มน้ำยังเดือดไม่เร็วเท่าเขาเลย

“ก็เพราะเธอเข้ามาใกล้เกินไป”

ชั้นความสงบบาง ๆ บนใบหน้าของเฉินอวี่เจ๋อถูกเจาะทะลุ สายตาของเขาไหวระริกอย่างหนัก

ไป๋เนี่ยนชูค่อย ๆ ดึงมือที่แนบอยู่บนอกเขากลับ เส้นโค้งที่มุมปากชัดขึ้นอีกเล็กน้อย

รอยยิ้มของเธอจางบาง ราวกับหมอกบางของต้นฤดูใบไม้ผลิที่ลอยผ่านผิวกว๊าน

“หน้าคุณก็แดงเหมือนกัน”

“……ผมไม่ได้แดง”