ตอนที่ 146 ผมจูบคุณได้ไหม?

ในที่สุดไป๋เนี่ยนชูก็ขยับ

เธอเดินเข้าไปหยุดยืนตรงหน้าเฉินอวี่เจ๋อ

“แกล้งกันใช่ไหม” ไป๋เนี่ยนชูถาม

เวลาที่เธอก้มตาลงมองคน ขนตาดำสนิทดั่งขนอีกาเบา ๆ ทอดลง ทุกครั้งที่กะพริบราวกับกวาดปลายหัวใจ

ดวงตาที่เย็นชาดั่งหิมะในยามปกติ บัดนี้ถูกเคลือบด้วยเงื้อมเงาแห่งตัณหาอันมืดหม่น

เฉินอวี่เจ๋อเสียงต่ำ “อือ”

“อยากให้เธอเห็น” เขาพูดอย่างซื่อตรง น้ำเสียงแหบพร่ากว่าก่อน “ชอบไหม”

ไป๋เนี่ยนชูไม่ตอบว่าชอบหรือไม่ชอบ

เธอเพียงยื่นมือออก ปลายนิ้วลากไปตามโซ่เส้นเล็กอย่างเบา ๆ ไล่ผ่านแผ่นอกที่ถูกบีบรัดจนเกิดรอยแดงจาง ๆ