ตอนที่ 117 ยอมตามใจเพียงคนเดียว

ยิ่งกู้จิ่นสิงวางตัวสุภาพถ่อมตนต่อหน้าคนนอกมากเท่าไร เขาก็ยิ่งก้มหน้าก้มตาอ่อนน้อมต่อไป๋เนี่ยนชูมากเท่านั้น

ยามเอ่ยคำกับเธอ แววตาสีอ่อนของกู้จิ่นสิงเปี่ยมด้วยแสงอบอุ่น ราวกับทะเลสาบอันเงียบสงบ ใสสะอาดและเก็บงำไว้ภายใน จับจ้องอยู่ที่เธอเพียงผู้เดียว

“ขอโทษนะ ผมรบกวนเธอหรือเปล่า”

คำขอโทษและคำถามที่ถอยก่อนเพื่อรุกนี้ ไม่ได้ทำให้บรรยากาศแข็งทื่อ แถมยังเพิ่มการมีตัวตนของเขาขึ้นอย่างแนบเนียน

ไป๋เนี่ยนชูส่ายหน้า “ไม่มี”

มีเพียงเฉินอวี่เจ๋อที่แอบโมโหอยู่เงียบ ๆ

อย่าว่าแต่ผู้ชายจะมองไม่ออกว่าอะไรคือพฤติกรรมเสแสร้งอ่อนหวาน นั่นก็เพราะยังไม่มีใครมาเสแสร้งใส่พวกเขา ยังไม่มีใครทำให้พวกเขาอึดอัดใจ