ตอนที่ 106 ให้ความรู้สึกแด๊ดดี้มาก

กู้จิ่นสิงไม่ได้เงียบไปนาน

เขารู้ว่า หากเขาไม่เอ่ยปากก่อน ไป๋เนี่ยนชูก็จะไม่พูดเช่นกัน

แต่บางครั้ง เมื่อสายตาสบกับดวงตาดำใสกระจ่างคู่นี้ของไป๋เนี่ยนชู เขากลับรู้สึกเหมือนถูกมองทะลุ ราวกับว่าอารมณ์เร้นลับใต้ดวงตา รวมถึงความคิดที่ซ่อนอยู่ในใจและไม่เคยเอ่ยออกมา ทั้งหมดนั้นล้วนปิดบังเธอไม่ได้

……หรืออาจเป็นเพียงความรู้สึกไปเอง

กู้จิ่นสิงเอียงศีรษะเล็กน้อย ทอดสายตาไปที่กระเป๋าเดินทางของเธอ น้ำเสียงนุ่มทุ้มเบาเนิบฟังแล้วชวนสบายใจ “เสี่ยวชู ให้ผมช่วยจัดกระเป๋าสำหรับพรุ่งนี้ไหม”

ไป๋เนี่ยนชูเหลือบมองเขาอย่างสงสัย “ไม่ต้อง ห้องแม่บ้านอยู่ติดกัน”

กู้จิ่นสิง: “……”

เขาพบว่าคำพูดของไป๋เนี่ยนชูตรงไปตรงมาจริง ๆ