กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
แสงเช้าตรู่ส่องผ่านช่องว่างระหว่างผ้าม่าน โปรยปรายเป็นริ้วเล็ก ๆ เข้ามาในห้อง
เย่ซือเหยาเป็นคนแรกที่ตื่น หลังจากล้างหน้าแปรงฟันและจัดการตัวเองอย่างง่าย ๆ แล้ว เธอก็ไปปลุกไป๋เนี่ยนชู
ทันทีที่เธอยื่นหน้าเข้าไปมอง สายตาก็ชะงักค้าง——ข้างกายไป๋เนี่ยนชูมีก้อนนูนเพิ่มขึ้นมาอีกหนึ่งก้อน นั่นคือเจียงเหมิงที่แอบมุดเข้ามาตั้งแต่เมื่อไรก็ไม่รู้ ตอนนี้กำลังนอนหลับสนิทชิดติดกับไป๋เนี่ยนชู ลมหายใจสม่ำเสมอยาวนาน แก้มยังแนบอยู่บนไหล่ของเธออย่างสนิทสนม
รูม่านตาของเย่ซือเหยาสั่นสะเทือน “……”
มันให้ความรู้สึกประหลาด ๆ ราวกับจับชู้ได้คาเตียง
เธอยืนเงียบอยู่ข้างเตียงพักใหญ่ ก่อนจะก้มตัวลงแล้วดันพวกเธอเบา ๆ “ได้เวลาตื่นแล้ว”
เจียงเหมิงหลับสนิทตลอดทั้งคืนโดยไม่ฝันเลยสักนิด นอนสบายสุด ๆ