ตอนที่ 84 ว่าง่ายหน่อย

หลิงเยี่ยนดีใจจนแทบคลั่ง

แววตาของเขาราวกับสัตว์น้อยที่ยังลิ้มรสเนื้อไม่หนำใจ จับจ้องริมฝีปากของไป๋เนี่ยนชูพลางขยับเข้าไปทีละน้อย

ไป๋เนี่ยนชูจะมองความคิดของเขาไม่ออกได้อย่างไร

“ยังอยากได้อีกเหรอ”

เมื่อได้ยินดังนั้น หลิงเยี่ยนก็พยักหน้าด้วยใบหน้าแดงก่ำ

“ไม่ได้”

หูและหางที่มองไม่เห็นของหลิงเยี่ยนพลันลู่ตกลงอย่างห่อเหี่ยว

เขารู้จักออดอ้อนเป็นเหมือนกัน

หรือพูดให้ถูกคือ เขาออดอ้อนด้วยวิธีของหลิงเยี่ยน—ยื่นมือออกไปอย่างระมัดระวัง จูงฝ่ามือของไป๋เนี่ยนชูมาประคองใบหน้าของเขา แล้วถูไถฝ่ามือเธอด้วยท่าทีของผู้ที่อยู่ในฐานะต่ำกว่า