กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
เฉินอวี่เจ๋อก้าวไปข้างหน้าสองก้าว ร่างของเขาขวางอยู่ระหว่างสวี่มู่หยางกับไป๋เนี่ยนชู
เพราะเขาสูงกว่าสวี่มู่หยางอยู่ไม่กี่เซนติเมตร สายตาที่ก้มมองลงเล็กน้อยจึงดูไม่เป็นมิตรเป็นพิเศษ
เฉินอวี่เจ๋อ: “คุณสวี่ ตารางการแสดงแน่นขนาดนี้ ก็ทำงานหาเงินให้ดีเถอะ”
ปกติเวลาเรียกคนอื่น เขามักเรียกตรง ๆ ด้วยชื่อ
การจู่ ๆ เรียกด้วยคำยกย่องเช่นนี้ ไม่เพียงไม่ทำให้รู้สึกได้รับความเคารพ กลับเต็มไปด้วยความหมายยั่วยุ
สวี่มู่หยางยิ้มทั้งที่ไม่ยิ้ม: “คุณเฉิน เวลาอยู่กับผู้หญิงต้องรู้จักเว้นระยะบ้าง ติดเธอมากเกินไประวังจะได้ผลตรงข้าม!”
เฉินอวี่เจ๋อหัวเราะเยาะเสียงหนึ่ง
หมายความว่ายังไง แช่งให้เขาจีบคนไม่ติดหรือไง
“ไม่ต้องให้คุณสวี่ลำบากใจ”
“งานของผมก็ไม่ต้องให้คุณเฉินเป็นห่วง!”