กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ไป๋เยี่ยนอวิ๋นอึ้งไปชั่วขณะ จากนั้นดวงตาก็เป็นประกายขึ้นมาทันที
การที่กู้จิ่นสิงพูดแบบนี้ออกมา แสดงว่าเขาเองก็ใส่ใจเช่นกัน
คนอื่นอาจไม่เข้าใจ แต่ไป๋เยี่ยนอวิ๋นจะฟังไม่ออกได้อย่างไร
ไป๋เยี่ยนอวิ๋นหุบยิ้มยียวนลงทันที ก่อนลองหยั่งเชิงว่า “พี่จิ่นสิง เมื่อกี้เห็นพี่ยืนอยู่นานสองนานจนไม่ยอมไป ถ้าเป็นห่วงขนาดนั้น...ไม่สู้พี่คบกับเสี่ยวชูเลยล่ะ?”
เขาไม่สนใจสายตาตกตะลึงของอีกฝ่าย แล้วพูดตรง ๆ ว่า “ยังไงพี่ก็เป็นเด็กกำพร้าที่พ่อแม่ช่วยกลับมา ไม่มีสายเลือดเกี่ยวข้องกับเสี่ยวชู แม้แต่บ้านกับสมุดทะเบียนบ้านก็แยกกันอยู่แล้ว ไม่ว่าจะในด้านกฎหมายหรือศีลธรรม ก็ไม่มีอะไรเป็นอุปสรรค”
“ไป๋เยี่ยนอวิ๋น!”
คิ้วของกู้จิ่นสิงขมวดแน่นฉับพลัน เขาตวาดเสียงต่ำ