กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
“งั้นผมพาเสี่ยวชูไปก่อน”
กู้จิ่นสิงพูดคุยทักทายอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนลุกขึ้นขอตัวลา
เขาดูแขกรับเชิญชายทั้งหลายจนครบแล้ว ไม่มีอะไรพิเศษ เขาจึงไม่มีเหตุผลต้องอยู่ต่อ
“ได้” ทุกคนรีบลุกขึ้นไปส่ง “เดินทางระวังด้วย บ๊ายบาย”
หลังจากทั้งสองคนจากไป ทุกคนก็ถอนหายใจออกมาอย่างไม่รู้ตัว
“ถึงพี่จิ่นสิงจะหล่อมาก แต่ไม่รู้ทำไมถึงมีแรงกดดันแปลก ๆ” เจียงเหมิงพูด
สวี่มู่หยางที่อยู่ข้าง ๆ พยักหน้าหงึก ๆ ราวกับลูกเจี๊ยบจิกข้าว สีหน้าเต็มไปด้วยความเห็นด้วย “คุยกับพี่เมีย…แค่ก คุยกับพี่จิ่นสิงแล้วกดดันจริง ๆ!”
เย่ซือเหยากับหลิ่วจือเวยมองหน้ากัน แล้วได้แต่ยิ้มโดยไม่พูดอะไร
ยัยสองคนนี้ใสซื่อเกินไปจริง ๆ