กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
กระต่ายหูตกสีขาวตัวนี้น่ารักจริง ๆ
เย่ซือเหยาดูอยากลองเต็มที “ให้ช่วยไหม?”
สวี่มู่หยางพยักหน้ารัว ๆ “ต้องการ!”
ห้านาทีต่อมา
เย่ซือเหยามองกระต่ายหูตกในตู้คีบตุ๊กตาที่ไม่เพียงถูกคีบออกมาไม่ได้ แต่ยังถูกคีบเหวี่ยงไปอยู่ตรงมุมตู้ ก็ได้แต่ตกอยู่ในความเงียบงัน
สวี่มู่หยาง… แววตาของสวี่มู่หยางตายด้านไปแล้ว
แต่เขาเป็นฝ่ายขอให้คนอื่นช่วยเอง เมื่อเจอผลลัพธ์แบบนี้ก็ทำได้เพียงฝืนยิ้ม แล้วปลอบอย่างแห้งแล้ง
“ไม่เป็นไรหรอกซือเหยา… ฉันรู้ว่าเธอพยายามเต็มที่แล้ว ขาดอีกนิดเดียวเอง”
ในใจของเย่ซือเหยาเองก็รู้สึกเสียดายและไม่สบายใจอยู่บ้าง
ก่อนหน้านี้เธอก็เคยเล่นตู้คีบตุ๊กตามาไม่ใช่น้อย ทุกครั้งที่เล่นก็ได้อะไรติดมือกลับไปเสมอ ไม่รู้ว่าครั้งนี้เกิดอะไรขึ้น ความรู้สึกตอนคีบถึงได้แย่ขนาดนี้