กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
“พวกเราผลัดกันถามอีกฝ่ายคนละหนึ่งคำถาม”
ภาพของไป๋เนี่ยนชูสะท้อนอยู่ในดวงตาของเฉินอวี่เจ๋อ แววตาของเขาจดจ่อ ทั้งยังแฝงความรุกล้ำบาง ๆ
ไป๋เนี่ยนชูคล้ายจะสัมผัสได้ จึงเหลือบมองเขาแวบหนึ่ง
สายตาของเธอไม่เย็นชาและไม่อบอุ่น เพียงเผยความไม่พอใจจาง ๆ ออกมา
ราวกับกำลังเตือนให้เขาสำรวมสายตาลงหน่อย
เฉินอวี่เจ๋อเองก็รู้จักสังเกตสีหน้าคน พอเห็นว่าไป๋เนี่ยนชูไม่ชอบ เขาก็รีบเก็บสายตาเร่าร้อนเกินพอดีนั้นลง ก่อนใช้นิ้วเคาะโต๊ะเบา ๆ แล้วถามสิ่งที่เขาอยากรู้ที่สุดในตอนนี้ “คำถามแรก คนในอุดมคติของคุณเป็นแบบไหน หรือชอบคนประเภทไหน?”
ไป๋เนี่ยนชูขมวดคิ้วเล็กน้อย แล้วตอบอย่างไม่ยินดียินร้าย “มั่นใจในตัวเอง เชื่อถือได้ ลงมือทำเก่ง และมีบุคลิกเป็นอิสระ”
เธอตอบอย่างสบาย ๆ แต่เฉินอวี่เจ๋อกลับฟังแล้วสับสน