ตอนที่ 34 แรงดึงดูดอันละเอียดอ่อน

อากาศหยุดนิ่งอยู่ครู่ใหญ่ ขณะที่สีหน้าของสวี่มู่หยางหม่นลงเรื่อย ๆ จนแทบจะร้องไห้ ในที่สุดเขาก็ได้ยินเสียงถอนหายใจอย่างจนปัญญาของไป๋เนี่ยนชู

“รู้แล้ว”

ชั่วพริบตานั้น สวี่มู่หยางราวกับถูกคิวปิดยิงเข้าที่หัวใจ ความยินดีที่ปิดบังไม่มิดทะลักออกมาจากอก ร่างทั้งร่างกลับมามีชีวิตชีวาอีกครั้ง

“ปล่อยมือได้หรือยัง” ไป๋เนี่ยนชูเหลือบมองเขา

รูม่านตาสีดำสนิทลึกล้ำและสะท้อนประกายแวววาว ชวนให้นึกถึงออบซิเดียนที่มีชื่อเรียกอีกอย่างว่า “ผลึกมังกร” ทั้งลึกลับและงดงาม

“หา? โอ้ ได้เลย…!”

สวี่มู่หยางเพิ่งรู้ตัวจึงรีบชักมือกลับ ปล่อยแขนเสื้อของไป๋เนี่ยนชูให้เป็นอิสระ ใบหน้าทั้งหมดแดงก่ำราวกับมะเขือเทศลูกหนึ่ง

แถมยังเป็นมะเขือเทศสีแดงที่มีใบสีทองเสียด้วย

เพราะเขินอายเกินไป แม้แต่สายตาคมกริบหลายคู่ที่แทงใส่ร่างเขา เขาก็ยังมองข้ามไป