ตอนที่ 20 เดตที่สวนสัตว์ (2)

ภายใต้แสงธรรมชาติ ลำคอของไป๋เนี่ยนชูเปล่งประกายแวววาว เพียงมองก็จินตนาการได้แล้วว่าสัมผัสจะนุ่มลื่นเพียงใด

เพียงแต่ขาวเกินไปและผอมบางเกินไปหน่อย

ราวกับหยกที่แตกสลายได้ง่าย

นิ้วมือที่กำสร้อยคอของซูอี้อันเกร็งแน่นขึ้นเล็กน้อย เขากลั้นหายใจโดยไม่รู้ตัว ค่อย ๆ คล้องสายสร้อยไปทีละนิด เกรงเหลือเกินว่าหากออกแรงมากกว่านี้อีกเพียงน้อย ก็อาจทิ้งรอยแดงจากการเสียดสีไว้บนลำคอของเธอ

เพราะอยู่ใกล้กันมาก เขาจึงยังได้กลิ่นเฉพาะตัวของไป๋เนี่ยนชู กลิ่นหอมสดชื่นของดอกมะลิจาง ๆ ผสมกับกลิ่นเย็นสะอาด ค่อย ๆ ลอยออกมาจากเส้นผมและต้นคอด้านหลังของเธอ