กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
“กินข้าวได้แล้ว ทุกคนนั่งลงเถอะ”
“จัดเต็มมากเลย”
หลังจากยกอาหารทั้งหมดมาวางบนโต๊ะอาหารและจัดชามตะเกียบเรียบร้อยแล้ว กลับไม่มีใครนั่งลงสักคน ราวกับทุกคนกำลังรอให้คนอื่นเลือกที่นั่งก่อน
“จะนั่งยังไงดี” สวี่มู่หยางเดินวนรอบโต๊ะอาหารหนึ่งรอบ พลางคอยเหลือบมองตำแหน่งของไป๋เนี่ยนชูอยู่ตลอด
เขามีหลักการเพียงข้อเดียว—
ถ้าไป๋เนี่ยนชูยังไม่ขยับ เขาก็จะไม่ยอมนั่ง
ในรายการหาคู่ การเลือกที่นั่งถือเป็นศาสตร์อย่างหนึ่งมาโดยตลอด
แต่ไป๋เนี่ยนชูไม่ได้คิดอะไรมาก เธอเป็นคนแรกที่นั่งลง โดยเลือกที่นั่งริมสุดของแถวขวา
ดวงตาของสวี่มู่หยางเป็นประกาย เขารีบตามไปนั่งตรงริมสุดเช่นกัน ซึ่งเป็นที่นั่งตรงข้ามกับไป๋เนี่ยนชูพอดี
“ฉันชอบกินปีกไก่โคล่าจานนี้”