กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ซูเจียซู่คว้าตัวหยางลั่วลั่วขึ้นมาแล้วชูเธอขึ้นไปวางบนต้นไม้ใหญ่ต้นที่ใกล้ที่สุด
“ปีนขึ้นไปสิ เมีย”
เขาหมุนตัวกลับ ชักมีดสามคมออกมาจากรองเท้าบูททหารของตัวเอง
ลำตัวโน้มไปข้างหน้า ขาขวาถีบพื้น ดวงตาทั้งสองจ้องเขม็งไปข้างหน้า
เสียงฮึดฮัดดังขึ้นเรื่อย ๆ พื้นดินใต้เท้าสั่นสะเทือนรุนแรงขึ้นทุกที
เศษหญ้าปลิวว่อน หมูป่าประมาณยี่สิบกว่าตัววิ่งเข้ามาหาซูเจียซู่ราวกับไม่กลัวตาย
หยางลั่วลั่วมองลงไปแล้วก็ใจหาย ตายแล้ว
ซูเจียซู่ยืนอยู่บนทุ่งหญ้าผืนที่หยางลั่วลั่วสาดน้ำทะเลสาบในมิติไว้พอดีเป๊ะ
เธอไถลลงจากต้นไม้อย่างรวดเร็วด้วยความเร็วเท่าวิ่งร้อยเมตร ไปถึงด้านหลังซูเจียซู่ เตรียมจะดึงตัวเขาออกมา
ไม่ทันคาดคิด ซูเจียซู่หมุนตัวกลับมาแทงมีดตรงเข้าที่ลำคอของหยางลั่วลั่ว