กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เมืองหลวง ในห้องหนังสือของจวงเจ๋อรุ่น
“แป๊ะ”
ถ้วยชาแตกกระจายทันที
“บัดซบจริง ทำไมปล่อยให้พวกหล่อนลงมือสำเร็จได้ หล่อนบาดเจ็บหนักไหม มีใครส่งหล่อนไปโรงพยาบาลหรือยัง”
“คุณชายใหญ่ ไม่ใช่หล่อนที่บาดเจ็บ ผู้หญิงที่ขึ้นเขากับหล่อนต่างหากที่รับมีดแทน แผลลึก คาดว่าบาดเจ็บสาหัสพอสมควร”
“จับคนได้หรือยัง”
“คุณชายใหญ่ มือสังหารถูกคนของเราจับได้ ข่าวจากนกพิราบสื่อสารบอกว่าตอนนี้ถูกมัดอยู่ระหว่างทางมาแล้ว”
“ไอ้บ้า นี่มันคิดว่าฉันตายไปแล้วหรือ ตั้งแต่ตอนนี้เป็นต้นไป ลงมือทันที ให้สายสกุลฝ่ายนั้น”
จวงเจ๋อรุ่นหลับตาลงครุ่นคิดครู่หนึ่ง แล้วเบิกตากว้างขึ้นมา ในดวงตาคู่นั้นมีแต่ความเหี้ยมโหดและแสงแห่งการล้างแค้น