บทที่ 131: ไปช่วยคน

บทที่ 131: ไปช่วยคน

ทันทีที่ก้าวเข้าไปในถ้ำ สภาพแวดล้อมอันมืดมิดรอบตัวก็พลันชัดเจนขึ้นอย่างรวดเร็ว

ถ้ำแห่งนี้มีขนาดไม่เล็ก ภายในจัดวางสิ่งของสารพัดอย่างราวกับห้องในบ้าน

แต่สิ่งที่สะดุดตาที่สุดคือเตาหลอมโอสถขนาดใหญ่ซึ่งตั้งอยู่ตรงกลาง

เตาหลอมโอสถสูญเสียสีเดิมไปนานแล้ว หลังผ่านการหลอมยานับครั้งไม่ถ้วน ทั่วทั้งเตาจึงเหลือเพียงสีเทาดำกับคราบเลือดสารพัดที่ตกค้างอยู่

กลิ่นธูปไม้จันทน์จาง ๆ ผสมกับกลิ่นคาวเลือดลอยเข้าปะทะใบหน้า

“โอ๊ย! โอ๊ย!”

ทันใดนั้นเสียงกรีดร้องแหลมก็ดังขึ้น จากมุมหนึ่ง โอ่งดำสั่นไหวอย่างรุนแรงพร้อมส่งเสียงกุกกัก แฝงทั้งความระแวดระวัง ความโกรธ และความหวาดกลัว

บนตัวโอ่งดำมีรูธนูขนาดเท่าไข่นกพิราบอยู่หนึ่งรู รูนั้นยังคงมีเลือดดำซึมออกมาและยากจะสมาน