กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 61: กล่องเปล่า
ปี้ฟางชะงักไปเล็กน้อย เขาเหลือบมองกล่องเปล่าที่อยู่ในพงหญ้า ก่อนรีบละสายตากลับมาและตั้งใจย่างปลาต่อ
จงซานขมวดคิ้ว มองปี้ฟางแล้วถามว่า “มีแค่กล่องนี้กล่องเดียวเหรอ? นายไม่เจออย่างอื่นเลยหรือ?”
“เรียนผู้อาวุโส”
ปี้ฟางส่ายหน้าแล้วตอบว่า “ผมไม่เห็นอย่างอื่นเลยครับ”
“ช่างเถอะ ไม่มีคือไม่มี ต่อให้มีก็คงถูกกระแสน้ำใต้ดินพัดลงไปในธารน้ำบาดาลแล้ว ไม่รู้ว่าลอยไปถึงไหน”
จงซานถอนหายใจ ก่อนมองปี้ฟางอีกครั้งแล้วถามว่า “นายไม่เจ็บเหรอ?”
“อะไรนะ?”
ปี้ฟางหันไปมองจงซาน สีหน้าเต็มไปด้วยความสงสัย
จงซานยกมือชี้ข้อเท้าของปี้ฟาง “นายกะจะใช้เจ้าสิ่งนี้เป็นเครื่องประดับ ห้อยติดตัวไปตลอดเลยหรือไง? อืม พูดจริงนะ มันก็มีเอกลักษณ์ดี”