กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 59: ปลาสีดำใต้สระ
ปี้ฟางกดความกระสับกระส่ายในใจลง แล้วค่อย ๆ ย่างหมีสีน้ำตาลพลางถามเสียงเบา “ไม่ทราบว่ารุ่นพี่เสิ่นดำรงตำแหน่งอะไรในสำนักภูผาไม่ชราเหรอครับ?”
จงซานส่ายหน้า “เฮ้อ หมอนั่นหนีออกจากสำนักภูผาไม่ชราไปตั้งแต่ยี่สิบปีก่อนแล้ว ถ้าไม่ได้ยินข่าวบางอย่างจากนาย ฉันคงคิดว่าเขาฝึกวิชาแปลงคนเป็นสัตว์เพื่อผ่านทัณฑ์สวรรค์ล้มเหลว แล้วตายอยู่ที่ไหนสักแห่งไปแล้ว”
เมื่อได้ยินเช่นนั้น ปี้ฟางก็รู้สึกสับสนเล็กน้อย
จะพูดยังไงดีล่ะ
มันคือความโล่งใจหลังจากหวาดกลัว เพราะเสิ่นเฉินไม่ได้อยู่ที่สำนักภูผาไม่ชรา
แต่ก็เป็นความเจ็บปวดจากการที่ศัตรูคู่แค้นอยู่ใกล้แค่เอื้อมกลับตามหาไม่พบ เพราะเสิ่นเฉินไม่ได้อยู่ที่สำนักภูผาไม่ชรา!
“ทำไม นายกลัวเขามากเหรอ?”