เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 56: ออกไปหาอาหารแล้วพบผู้บำเพ็ญวิถีนอกรีต
“ศิษย์น้องคนนี้ ไม่ทราบว่านายเข้าสำนักอาจารย์ตั้งแต่เมื่อไร?”
เสียงหนึ่งดังมาจากด้านข้าง ปี้ฟางเหลือบมองไป เห็นชายคนนั้นมาหยุดอยู่ห่างออกไปราวหกเมตรแล้ว เขายิ้มพลางพูดว่า “ฉันชื่อซุนหยาง พอจะนับเป็นศิษย์พี่ใหญ่ของนายได้”
“ฉันชื่อปี้ฟาง อาจารย์ของฉันคือซูเสา”
ปี้ฟางตอบด้วยน้ำเสียงไม่ยินดียินร้ายว่า “ถ้าอย่างนั้นคุณก็น่าจะเป็นศิษย์พี่ของอาจารย์ฉัน”
“เอ่อ...”
ซุนหยางชะงักไป สีหน้าเต็มไปด้วยความประหลาดใจ “นายเป็นศิษย์ของศิษย์น้องซูจริง ๆ เหรอ?”
ด้วยพลังของปี้ฟาง หากบอกว่าเขาเป็นศิษย์ของชายชราก็ยังพอฟังขึ้นอยู่บ้าง แต่ถ้าบอกว่าเป็นศิษย์ของซูเสา เรื่องนี้ก็เกินจริงไปหน่อย
เพราะถึงซูเสาจะมาสู้ตายกับเก่อเซวียน ผลแพ้ชนะก็คงยังยากจะตัดสิน!