บทที่ 51: สำเร็จจริง ๆ

บทที่ 51: สำเร็จจริง ๆ

ปี้ฟางมีสีหน้าเฉยชา ดวงตาดำสนิทราวกับเนตรภูตผีปรายมองซูเสาอย่างเย็นชา ก่อนเอ่ยด้วยเสียงแหบพร่าราวเหล็กเสียดสีกันว่า “ตาบอดหรือไง? ดูเองไม่เป็นเหรอ?”

ดวงตาของซูเสาหรี่ลงทันที คิ้วทั้งสองข้างตั้งชัน ผมยาวสีดำขลับราวกับกำลังจะลอยขึ้นมาเอง!

เธอจ้องปี้ฟางเขม็ง ส่วนปี้ฟางก็ยังมองเธอด้วยสีหน้าเฉยชาเช่นเดิม

ทั้งสองจ้องหน้ากันอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนซูเสาจะแค่นหัวเราะเย็นเยียบ

“ดูท่านายจะสำเร็จจริง ๆ สินะ”

แม้เธอจะไม่เคยเห็นว่าคนที่ชักนำภูตผีเข้าสู่ร่างแล้วจะมีสภาพเป็นอย่างไร

แต่จากชายชราคนนั้น เธอก็รู้ถึงสภาพของคนหลังชักนำภูตผีเข้าสู่ร่างแล้ว

วิญญาณอาฆาตนั้นคลุ้มคลั่งอย่างยิ่ง ไร้ซึ่งเหตุผล มีเพียงความโหดเหี้ยมและด้านลบอันไร้ขอบเขต