บทที่ 3: นับว่าไอ้เด็กนี่ตาถึง!

บทที่ 3: นับว่าไอ้เด็กนี่ตาถึง!

ราวกับกลัวว่าเสิ่นเยวียนจะพลอยตื่นขึ้นมาด้วย

เสียงของเสิ่นเถี่ย เสิ่นเจวียน และเสิ่นรั่วซีค่อยๆ เบาลงอย่างรวดเร็ว จนเสิ่นเยวียนฟังไม่ค่อยได้ความ

แน่นอน

เขาเองก็ไม่ได้ใส่ใจนัก

เสิ่นเยวียนมองท่าทีของเสิ่นรั่วซีออก

แม้ไม่รู้ว่าเพราะเหตุใด แต่เด็กหญิงตัวน้อยก็ไม่ได้มีความรู้สึกดีๆ ต่อเขา

แน่นอนว่าเสิ่นเยวียนเองก็ไม่ได้สนใจเด็กหญิงตัวน้อยเช่นกัน

แค่จะเอาชีวิตรอดตอนนี้ยังเป็นปัญหา แล้วจะมีเวลาไปคิดเรื่องอื่นได้อย่างไร?

เสิ่นเยวียนเหลือบมองค่าประสบการณ์จากการฝึกอัตโนมัติ ซึ่งยังคงเป็น 0/10 ความง่วงพลันถาโถมเข้าใส่ ก่อนเขาจะผล็อยหลับไป