กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรือนบุปผา
ตอนที่ 334 เข้าเรียน
หลังจากนั้นเยี่ยนจื่อกุยก็รับสั่งให้ขุนนางในราชสำนักเข้าเฝ้าอีกหลายครั้ง
โจวฉี่ไท่มิได้ทรงรีบร้อนร้อนรนเฝ้าอยู่นอกวังเพื่อใคร่รู้ว่าพวกเขาพูดสิ่งใดอีก
มิใช่ไม่มีผู้เป่าหูโจวฉี่ไท่ ว่าไทเฮากระทำเช่นนี้มีเจตนาลองใจราชสำนัก นางยังต้องการก้าวก่ายราชกิจ โจวฉี่ไท่ไม่ทรงใส่พระทัย “เสด็จแม่เพียงทรงห่วงเรา ราชสำนักเกิดเรื่องใด หากพระองค์อยากรู้ก็ตรัสถามได้อย่างเปิดเผย ไม่มีสิ่งใดเลย”
ผู้ที่กล่าววาจาเช่นนั้นมิใช่คนเก่าตำหนักบูรพา จึงไม่มีน้ำหนักในคำพูด เมื่อแรกฉีถิงหลี่พูดจึงมีผล เพราะในช่วงที่อยู่กับองค์รัชทายาททั้งวันทั้งคืน โจวฉี่ไท่ถือว่าเขาเป็นคนของตน เขาจึงภักดีต่อโจวฉี่ไท่โดยสิ้นเชิง เพื่อประโยชน์ของโจวฉี่ไท่