กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรือนบุปผา
ตอนที่ 317 ฝันหวาน
นางอยู่ที่ด่านเจียหลาน
ก็ไม่ใช่เช่นนั้น
ด่านเจียหลานไม่มีต้นไม้เขียวชอุ่มแผ่ร่มเงา ไม่มีทะเลสาบน้ำระยิบระยับ และไม่มีตระกูลเยี่ยนที่อยู่ในเมืองหลวง
ซ่งสือดูอ่อนกว่าครั้งแรกที่นางเห็นเมื่อคราวเข้ากรุง แววตาไม่มีแววสำรวจตรวจสอบ น้ำเสียงอ่อนโยนแต่แฝงความน้อยใจเล็กน้อย “เจ้ากลับพาน้องสาวออกไปวิ่งเล่นซนอีกแล้ว ดูสิ ดูสภาพเหมือนลิงจมโคลนขนาดนี้ ใครจะดูออกว่าเป็นเด็กสาวหน้าตาสวยงาม”
นางพิงท่านแม่ ปล่อยให้นางปัดฝุ่นที่ชายเสื้อและเศษเล็กเศษน้อยบนผมให้ ส่วนพี่ใหญ่ยืนหน้าบูดอยู่ข้าง ๆ “แม่ ท่านเข้าใจผิดแล้ว ไม่ใช่ข้าพาน้องสาวออกไปวิ่งซน แต่เป็นน้องสาวที่พาข้าออกไปวิ่งเล่น พาข้าออกไปเที่ยวต่างหาก”